СМИЛЯНА

Смиляна ми се армаса
во Костур града голема,
на тая кукя чуена
со девет порти на нея
и мала врата отгоре,
малечко момче убаво.

Майко ле мила, майко ле,
утре о сурва недела,
да станиш, майко, пред зори,
да ми изметиш дворови,
да ми нарендиш столови,
на среднио стол ти да седниш.

На среднио стол ти да седниш,
да ми растрешиш косата,
косата руса, тельовна,
утре ке дойдет сватови
да ти я земат Смиляна.